Odwodnienia liniowe

Odwodnienia liniowe – kanały służace do odprowadzenia wód deszczowych z powierzchni dróg i placów. Szeroko stosowane przy budowie hal, stadionów dróg i autostrad, lotnisk itp.
Stosowanie odwodnien liniowych pozwala na kontrolowanie zbieranie wody z powierzchni utwardzonej różnymi materiałami trwałymi (beton, kostka brukowa, asfalt itp.)
Przedsiębiorstwo nasze ma do zaoferowania korytka odwadniające o nazwie MONOBLOCK 200A własnego projektu zgodnego z wymaganiami normy PN-EN 1433

1. Charakterystyka ogólna odwodnienia liniowego Monoblok 200A Produkowane są dwa rodzaje korytek:
1.1 Bez spadku

Odwodnienie liniowe Monoblok 200 A to modułowy system zabudowy składający się
z dwóch podstawowych elementów prefabrykowanych a mianowicie:
Korytka Monoblok 200 A

  • główny element odwodnienia liniowego to korytko Monoblok 200 A typ 01X o następujących parametrach technicznych (rys. 01X):
    długość 4000 mm
    szerokość 500 mm
    wysokość 500 mm
    ciężar . 1,8 Mg
    pole przekroju kanału 550 cm2
  • korytko Monoblok 200 A typ 00 (rys. 00) o parametrach identycznych jak korytko 01X, różniące się od typu 01X tym, że w środkowej części w dnie posiada otwór na odprowadzenie wód do studzienki odpływowej o wymiarach 700 mm x 200 mm. Ciężar korytka wynosi 1,75 Mg. Czynne pole przekroju dla obu typów korytek wynosi 550 cm2.

1.2 Ze spadkiem 3 ‰

Korytka ze spadkiem 3 ‰ to ciąg 15 korytek Monoblok 200A o następujących
oznaczeniach: od 01 do 15 (rys. 01 do 15)
Korytko Monoblok 200A typ 00 (rys. 00) jest elementem uniwersalnym dla układania korytek bez spadku jak i dla korytek ze spadkiem 3 ‰.
Projekt przewiduje, że od elementu Monoblok 200A 00 można w prawo i w lewo ułożyć ciąg 15 korytek o łącznej długości na każdą stronę 15 x 4,0 = 60 mb. Maksymalnie możliwy jest układ odwodnienia, który pokazuje rysunek 21.
Korytka są elementami żelbetowymi prefabrykowanymi, posiadającymi wewnątrz kanał w kształcie litery U o gładkiej powierzchni ścianek z betonu, co zapewnia wysoką prędkość przepływu i odpływu zanieczyszczeń. Zadaniem kanału jest zbieranie ścieków deszczowych i odprowadzenie ich do studzienki odpływowej.
Zwieńczenie korytka to zakotwione w konstrukcji betonowej dwa kątowniki z
wbudowanymi kotwami. Zamknięcie kanału następuje poprzez montaż rusztu żeliwnego Monoblok 200 A (rys. 16) o wymiarach 280 x 500 mm za pomocą czterech śrub z łbem walcowym z gniazdem sześciokątnym M12 x 40 kl. 5.8, wkręconych w kotwy przytwierdzone do kątowników. Ponadto korytka posiadają wbudowane 4 haki gwintowane proste PFeifer RD20 z przeznaczeniem do celów transportowych i montażowych na budowie.

1.3 Ruszt żeliwny

Ruszt Monoblok 200 A klasy D 400 spełnia wymogi obciążeń dla ruchu ciężkiego.
Wykonany jest z Żeliwa szarego i posiada następujące parametry techniczne:
długość 500mm
szerokość 280 mm
ciężar 20 kg
materiał żeliwo szare
powierzchnia wlotowa rusztu 523,6 mm2
klasa obciążenia D 400

1.4. Studzienka odpływowa Monoblok 200 A

Studzienka odpływowa Monoblok 200 optycznie nie wyróżnia się z ciągu korytek, w których jest zabudowana i stanowi dodatkowo rewizję punktową do usuwania odkładających się zanieczyszczeń. Studzienki odpływowe posiadają osadnik i mają możliwość jednostronnego lub dwustronnego podłączenia do sieci kanalizacji deszczowej.
Studzienka odpływowa Monoblok 200 A jest elementem Żelbetowym prefabrykowanym o kształcie pokazanym na rys. 17,18. Zadaniem w/w studzienki jest odbiór ścieków deszczowych z odwodnienia liniowego a dokładnie z koryta typu OO lub z bocznego dopływu a następnie odprowadzenie ścieków do kanalizacji deszczowej poprzez otwór boczny o średnicy od DN 160 do DN 300. Dodatkowym zadaniem studzienki jest gromadzenie zanieczyszczeń. Dane techniczne studzienki są następujące:
długość 1000 mm
wysokość 800 mm
szerokość 500 mm
ciężar 0,69 Mg
Studzienka posiada wbudowane cztery haki gwintowane proste PFeifer RD 20 z przeznaczeniem do celów transportowych i montażowych. W górnej części wykonany został rowek, który służy do montażu uszczelki.

2. Obliczenia hydrauliczne zlewni

Celem przeprowadzonych obliczeń sprawdzających, jest określenie ilości wód opadowych kierujących się spływem powierzchniowym w stronę systemu odwadniającego w postaci korytek typu Monoblok, ze zrzutem do przebiegającej w pobliżu kanalizacji deszczowej z wykorzystaniem studzienki odpływowej typu Monoblok. W następnej kolejności określenie zdolności przepustowej korytka Monoblok dla zakładanego jego wysokościowego usytuowania, określenie zdolności wpustowej studzienki typu Monoblok, określenie możliwości odbioru wód opadowych przez system kanalizacji deszczowej.
Założenia wyjściowe do obliczeń to:

  • określenie wielkości zlewni obliczeniowych,
  • określenie kierunku spływu wód opadowych,
  • określenie sytuacyjne lokalizacji korytek odwadniających, z pokazaniem kierunku spływu i
  • odprowadzenia wód opadowych,
  • wskazanie lokalizacji studzienek odpływowych typu Monoblok
  • wskazanie odbiornika wód przejmowanych przez system odwodnienia liniowego Monoblok.

Przedsiębiorstwo nasze służy pomocą w optymalnym zaprojektowaniu odwodnienia Monoblock 200A przede wszystkim pod względem przepływów hydraulicznych

3. Wytyczne dla wykonania i wbudowania elementów

Przyjęto wykonanie elementów odwodnienia z betonu spełniającego wymagania ochrony materiałowo-strukturalnej dla klasy ekspozycji XA1 i XD 3 tj:

  • klasa C35/45,
  • w/c nie większe od 0.45
  • nasiąkliwość betonu nie większa od 5 %,
  • szerokość rozwarcia rys nie większa od 0.1 mm,
  • zawartość cementu w betonie nie mniejsza od 320 kg/m3,
  • grubość otuliny od strony gruntu nie mniejsza od 25 mm, od strony wnętrza nie mniejsza od 40 mm (możliwość spływania zasolonej wody).
  • napowietrzenie 4%.

Zgodnie z normami PN- 82/B-0181, PN-EN 206-1, PN-B-03264, PN-EN 1916, PN-EN

1917 w konstrukcjach betonowych narażonych na słabe oddziaływania korozyjne dla zapewnienia wymaganej trwałości wystarczy ochrona materiałowo-strukturalna betonu, wszelkie izolacje są zbędne. Ochrona materiałowo-strukturalna to kompleks działań zapewniających odpowiednią trwałość betonu. W odniesieniu do obiektów odwodnienia, kanalizacji deszczowej i sanitarnej przez ochronę materiałowo-strukturalną w rozumieniu powyższej normy rozumieć należy:

  • stosowanie do produkcji elementów betonu klasy nie niższej od C30/37, a dla elementów narażonych na środowisko klasy XD3 nie niższej od C35/45,
  • stosowanie betonu o wskaźniku w/c nie większym od 0.55 a dla elementów narażonych na środowisko klasy XD3 nie większym od 0.45,
  • nasiąkliwość betonu nie powinna być większa od 5 %,
  • szerokość rozwarcia rys nie większa od 0.1 mm,
  • zawartość cementu w betonie nie mniejsza od 320 kg/m3,
  • grubość otuliny nie mniejsza od 25 mm a dla elementów narażonych na środowisko klasy XD3 nie mniejsza od 40 mm
  • stosowanie dla elementów narażonych na cykliczne zamrażanie i odmrażanie betonu napowietrzonego o minimalnej zawartości powietrza 4%,
  • dokładne zagęszczenie betonu i właściwa pielęgnacja.

Obiekty kanalizacji deszczowej i sanitarnej produkowane z betonu spełniającego powyższe wymagania, zgodnie z aktualnymi, wymienionymi powyżej normami, nie wymagają żadnych izolacji antykorozyjnych zarówno na powierzchniach zewnętrznych (od strony gruntu) jak i wewnętrznych dla klasy ekspozycji XA1 i XD3.
Elementy odwodnienia układać można wprost na zagęszczonym podłożu w przypadku gdy w podłożu zalegają jednorodne dobrze zagęszczalne grunty sypkie, dla których możliwe jest uzyskanie po zagęszczeniu modułu odkształcenia gruntu. Konieczne jest zapewnienie jednorodnych parametrów podłoża oraz stosunku modułu odkształcenia gruntu wtórnego do pierwotnego
W przypadku zalegania w podłożu nieodpowiednich gruntów (trudnozagęszczalne grunty sypkie, grunty spoiste) elementy można posadawiać na warstwie piasku stabilizowanego cementem o grubości około 20 cm (zawartość cementu około 100 kg/m3) lub na warstwie chudego betonu (beton klasy B10) o grubości około 15 cm.
Piasek stabilizowany lub chudy beton układać należy na warstwie dobrze zagęszczonego, różnoziarnistego piasku o grubości nie mniejszej niż 10 cm.
Połączenia elementów należy uszczelnić kitem trwale plastycznym np. Sika Flex 3W, Plastikol K2D (Deitermann) lub innym o podobnych właściwościach. Do uszczelnienia połączeń użyć także można elastycznej zaprawy PCC np. Elastic Schlemme (MC Bauchemie).

4.Wytyczne do planu BIOZ

W trakcie realizacji odwodnienia wystąpią zagrożenia związane z montażem za
pomocą dźwigu przejezdnego elementów prefabrykowanych o masie do 2.0 t.

5. Wpływ inwestycji na środowisko

W trakcie realizacji inwestycji stosowane będą materiały i technologie nie stwarzające żadnego zagrożenia dla środowiska (materiały mineralne – beton, kit na bazie silikonu). W trakcie realizacji inwestycji nie powstaną żadne odpady niebezpieczne wymagające utylizacji. Po zakończeniu prac powstaje szczelna instalacja odwodnieniowa, szczegóły w tym zakresie zawarto w projekcie branży instalacyjnej.

6. Technologia i wymagania przy montażu

6.1. Wykonać makroniwelację podłoża do wymaganych rzędnych. Podłoże wyprofilować i zagęścić W przypadku uzyskania wyników nie spełniających zalecanych wartości należy dokonać wymiany gruntu.

6.2. Montaż wykonać koparką lub dźwigiem na zawiesiach czterohakowych połączonych poprzez obrotowe uchwyty lub pętlami transportowymi z gwintem RD 20 umożliwiającym podnoszenie ciężarów pod kątem 90o, zamontowanych do wbudowanych w tym celu kotew.

6.3. W celu zabezpieczenia krawędzi korytek przed wykruszeniem na skutek nacisku zawiesi na górną część należy nałożyć specjalnie do tego celu wykonane stalowe nakładki

6.4. Zasypkę wykonać piaskiem stabilizowanym cementem równomiernie i warstwami ok 30 cm oraz odpowiednio zagęścić (rys 19)

6.5. Roboty ziemne oraz montażowe należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi przepisami BHP.

6.6. Połączenia korytek
Zastosowana fuga zabezpieczająca na końcach korytek umożliwia łatwe i pewne uszczelnienie. Korpusy korytek wyposażone są w fugę zabezpieczającą umożliwiającą uszczelnienie połączeń na placu budowy przy pomocy środka uszczelniającego Sikaflex PRO3 WF lub Plastikol K2D (rys 20)

6.7. Wytyczne montażu studzienki odpływowej pokazuje rys 18. W celu uszczelnienia połączenia zwieńczenia studzienki odpływowej ze spodem korytka 00 zastosowano elastyczną uszczelkę gumową. Stosownie do potrzeb w bocznych ścianach studzienki zabudowane są przejścia szczelne w celu połączenia z siecią kanalizacji deszczowej.

7. Wymogi eksploatacyjne i konserwacyjne.

System odwodnienia liniowego Monoblok 200 A nie wymaga szczególnych wymogów konserwacyjnych. Kontroli wymaga monitoring ilości zanieczyszczeń w korytkach a szczególnie w studzience odpływowej i stosownie do ilości zanieczyszczeń należy podjąć działania w celu ich usunięcia.


Comments are closed.